17 février 2009
Coma un enfant
Coma un enfant, urosa e lèsta,
Dançava en cantant ; de sa tèsta,
Qu’aviáu coronada de flors,
Sei peus prefumats, sei peus negres,
A l’azard volavan alegres,
E mon còr èra gonfle, èra gonfle d’amor.
Ansin, sus lo pontin de maubre,
Èra a dançar la bela enfant,
E s’entendiá de brut que lo pieu-pieu que fan
Leis aucèus qu’a la nuech se cochan dins leis aubres :
Tot cerca lo repaus, alòr, e tot s’escond.
Au fons dau laberinte e dins l’andana sombra,
Emé leis auras dau tremont,
Lo solèu, roge e fièr, davalava dins l’ombra.
Enterin, començèt la polida cançon
Dei grilhets, dins l’erba e la mossa,
E la luna, montant, tranquilla, aperamont.
Espandiguèt sa clartat doça.
Trefolida, l’enfant non podiá s’alassar
De cantar, de sautar, de rire e de dançar.
Totjorn dançava, fòla e lèsta :
Subran, dintre lei plecs de sa rauba de fèsta
Son prim peton s’es embarrat ;
Trantalha e gita un crit : - Ma maire !
E coma vai tombar, pecaire !
Ieu corre… e tomba dins mei braç.
Que sa tèsta èra bela, aquí, sus mon espatla,
Dins sei longs peus negada e penjant tota palla…
- Vos siatz pas facha mau ? – De sei bèus uelhs, alòr,
Me regarda. Ma man sentiá batre son còr ;
Ò ! coma èra esmoguda ! ò ! coma èra candida !
E ieu que per sa vida auriáu donat ma vida,
Ara que la teniáu tota en plen dins mei braç,
A ! n’auriáu pas vòugut que se tombèsse pas !
Teodòr Aubanèu, « Coma un enfant », La Miugrana entreduberta, 1860
Commentaires
Poster un commentaire
Rétroliens
URL pour faire un rétrolien vers ce message :
http://www.canalblog.com/cf/fe/tb/?bid=338209&pid=12577567
Liens vers des weblogs qui référencent ce message :
