16 décembre 2007
Libertat !
Aquesta cançon l'aviái descubèrta mercés al blog de Vagamonda que fa un ligam cap al site del CREO ont se pòt escotar tanben. I trobaretz tanben entresenhas mai.
Vaquí la version "karaoke", pescada sus YouTube, com de costuma. Tròbi la musica particularament esmoventa. Òsca a Manu Théron d'aver sabut tant plan s'adapar a las paraulas !
11 décembre 2007
Lo mes de mai
L'interpretacion fòrça tonica per Lou Seriol de la cançon tradicionala plan coneissuda. Lo montatge es plan fach tanben.
Lo site de Lou Seriol sus MySpace per escotar d'autres tròces.
09 décembre 2007
La Lison e los remedis
De Delpastre a Chapduelh en passant per Ganhaire o Jan dau Melhau, m'agradan fòrça los escrivans lemosins. La darriereta es Monica Sarrasin que faguèt parèisser en 2005 e 2007 a las edicions dau Chamin de Sent Jaume dos obratges fòrça bons : La Lison dau Peirat e La setmana de la Lison. Se pòt trobar aicí una critica dels dos.
Vaquí un extrach de La setmana de la Lison que mòstra ben l’estile de l’autor, plen d’umor mai tanben de tendresa cap als sieus personatges. Recomandi.
Veiquí que, lo mes passat, ‘na dolor ‘trapet la Lison dins l’espatla. ‘La podia pus se durar talament quò la lançava. Foguet ‘pelar lo medecin ; eu li faguet ‘na picura e li balhet daus cachets. Quò fai que, entau, ‘la siguet d-enguera mai malauda : d’un costat quò contunhet de li lançar e, de l’autre, quò la faguet badar.
« Crese que sei pas fina, se penset la Lison. Si avia saugut auria damandat a la Loísa de ‘nar ‘massar ‘na ponhada d’autrujas e de me fretar entre quò me dolia. Entau n’auria pas ‘gut mestier de golar quela poison. »
Qu’es pas per dire, mas ‘la los aima pas los remedis ; ‘la los aima pas dau tot, dau tot. Mas, per precaucion, sap-t-òm, saubriatz, de las vetz que… tots los mandins, ‘vant de desjunar, ‘la pren quilhs que lo medecin li a marcats. N’i en a per la tension, per lo còr, per lo sang, per las dolors, per las bruslasons, mai per lo sarrament. Mas quò l’i fai tant coma de bufar dins lo darreir de las chena… Fau dire que ‘la los pren pas tots, nonmas quilhs que an de las bravas colors : blu, mauve, rosseu ; jamais los roges perque qu’es ‘na color qu’es pas jauventa. ‘La pren pas mai los que fau golar perque quò s’engueurlha dins lo golareu e s’estranglariatz ‘ceptament. Qu’es pas que ‘la aima mielhs los que fau botjar goton per goton dins-t-un veire ; son tan rafes que li balhen lo gengis. Perfin que lo medecin zo coneisse pas, ‘la ne’n fot dins lo fuòc, o be dins lo fumarier, o be ‘la ne’n balha a sas còpinas. La Loísa e l’autras fan parier ; quò fai que, entau, ‘las tasten tots los biais de remedis e ‘las son capablas de dire los quaus son los melhors a lampar.
06 décembre 2007
Sèm encara aicí !
Un montatge fòrça plan fach sus una musica de Lou Dalfin. Òsca a l'autor !
